Inslingeren op het Engels Kanaal.

Sluis van Eastbourne, 2 halfronde deuren.

Na een zeer onrustige nacht, de wekker telefoon gaat om 4.30 uur al af, slapen dan nog een uur door. We varen we 6 uur Engelse tijd de haven uit. Op naar Eastbourne en misschien Brighton. Buiten is het rustig en we starten op de motor. Nadat de wind wat op komt zetten gaan de zeilen op en ben ik blij met de Genua. Het geeft meer voorstuwing aan de boot. Helaas is het geen direct te bevaren koers, dus dat wordt opkruisen en dus vele mijlen extra maken. In de loop van de middag neemt de wind toe tot kracht 5bft, dus Genua indraaien en een reef in het grootzeil.

De zee is onrustig door stroom tegen wind, zodanig dat melk inschenken niet aan te raden valt. Gelukkig hebben we veel warm water gemaakt en flesjes met drinkwater gevuld, koeken voorradig en brood is met enig schrap zetten te maken. Het is vermoeiend zeilen, maar de windpilot houdt de boot netjes op koers. We kiezen Eastbourne om aan te lopen en zijn blij als we het kanaaltje gevonden hebben om 7 uur Engelse tijd. Dan nog door het sluisje met zijn ronde sluisdeuren. Om het water op gelijke hoogte te krijgen doen ze een sluisdeur op een kiertje en kan het water naar binnen lopen. Eenvoudiger kan het niet. Helaas is een foto maken niet mogelijk vanwege de zon. 20 Uur liggen we vast, melden ons bij het havenkantoor, en dan een éénpans maaltijd. Na het eten douche ik me, heerlijk even al het zout afspoelen. Jaren terug, toen we ook in Eastbourne waren, was dit een hele nieuwe haven. De voorzieningen vonden we prachtig, helemaal niet Engels. Nu is alles vol gebouwd met appartementen en zijn de voorzieningen niet meer bijzonder. Ze vallen een beetje in het niet. We liggen om 22.00 uur in bed. Doodmoe en behoorlijk ingeslingerd. We zijn niet zeeziek geweest.