Bembridge (Isle of Wight) en het radionetje.

Haveningang van Brighton.

’s Ochtends worden we wakker met het regelmatig horen van de misthoorn. Ook tijdens de nacht heeft hij steeds seinen afgegeven. Het is inderdaad erg mistig en de vraag is of we verder gaan. Eerst ontbijten, lekker douchen en dan zien we wel. Tegen 9.00 uur (BTS) trekt de mis op, de hoorn is niet meer te horen, dus we maken alles gereed om naar de Solent te varen. Buiten is er geen mist meer, welk bewolkt maar het zicht is goed. Er is niet te veel wind, maar met de zeilen op is het lekker onder de weg te zijn. We maken een slag naar buiten en als we nog maar 3 knopen gaan is mijn geduld op en maken we een slag naar binnen.

Meteen 5 knopen vaart, wel weer wat verder van ons waypoint maar we gaan vooruit. We hadden al eerder gemerkt dat de boot over stuurboord beter vaart, maar dit heb je natuurlijk niet voor het zeggen. De wind bepaalt welk boord je gebruikt. Als we opnieuw overstag gaan gaat de motor bij om zo toch vooruit te komen. Dit zal enige uren duren. Verder op zee zien we een hele muur van mist hangen. Tijdens mijn middag dutje komt Ton terecht in een mistbank. Hij zet de radar en zo is de veiligheid geborgd. Saskia belt op de terugweg naar huis in de auto en we hebben verbinding. We praten bij over haar werk en dat van Paul en over Daan die nog helemaal vol is van de familiereünie. Later kunnen we nog een tijdje zeilen, maar als de wind in elkaar zakt zijn we op de Solent en gaan richting Bembridge. Bij de aanloop staat een Tide gauge waarop te zien is hoeveel water er staat en of je naar binnen kunt. We arriveren bijna met hoogwater en varen voorzichtig het geultje in. Aan een langssteiger krijgen we een plek toegewezen, vlak voor een baggerschip. Ons werd verteld dat hij middernacht 1 ½ uur zou baggeren, maar dat we daar niet zoveel last van zouden hebben. Een groot schip legt ook aan. We zullen wel zien. Onze oordoppen doen we in ieder geval in. Hoelang we blijven liggen hangt af van het weer. Er wordt veel wind verwacht en de temperatuur gaat naar beneden. Ik verlang naar Frankrijk waar het warmer is, maar eerst nog Lymmington volgende week als Wouter er weer is.

Op woensdagavond is Ton vaak op de DEC club te vinden om met andere zeilers te praten via de radio. Dus ook nu proberen en ja hoor het lukt om contact te hebben met Dennis en Ank van de Bodyguard op weg naar Washington, met Eric en Ernie van de Gabber in Dakar Gambia, de moeder van Dennis ,Matty, in Papendrecht en Vincent bij de DEC. We zijn helemaal opgelucht dat het werkt en het is natuurlijk erg leuk om met hen te praten. Wel moet alles uitgezet worden: oplader, koelkast, tv. Er wordt heel veel stroom verbruikt, maar dat is gewoon volgens Dennis. Alle apparaten maken nl. dat er veel ruis is op de verbinding. Nu nog de pactor modum kunnen gebruiken om emails te versturen en ontvangen en dan is Ton tevreden.