 |
| Gjiri i Vlore naar Durres |
Na een onrustige avond (en nacht voor Anneke) door de dwars binnen rollende golven hebben we vandaag weer 54 mijlen afgelegd. De baai is mijns inziens prachtig qua omgeving, maar voor de nachtrust niet aan te raden. De tocht verliep naar wens en tegen vijven konden we de vaargeul in varen. We liggen langs de kade met meerdere jachten, er is geen jachthaven in Durres. De havenmeester, captain LLambi Papa, ontvangt ons aller hartelijkst. Hij zit in de kuip om de formulieren in te vullen, maakt een foto van de paspoorten en belooft ons de uitreispapieren nog vanavond terug te geven. Hij moet dit op zijn kantoor in orde maken. Zelf heeft hij jaren op vrachtboten gevaren over de vele zeeën, maar is op de kant gegaan toen zijn kinderen teenagers werden. Zij zijn nu 31 en 30 jaar, nog single en wonen thuis. Kunnen ze goed sparen voor de toekomst en een goede start hebben. Beter dan LLambi en zijn ouders hebben gehad. Zij waren erg arm. Tevens zorgt hij voor een brood, want de winkels liggen een eind weg. Wat een service. De kosten voor de nacht €100,00, havengeld en bemiddelingskosten van hem.
Lunde in Durres
We maken een praatje met onze buurman, een Sloveen, die via een lift van boord gezet wordt op zijn scootmobiel. Hij heeft spierdystrofie, die progressief is. De grote catamaran maakt dat hij toch kan zeilen, zijn grootste hobby. Morgen gaan we weer verder naar Montenegro.
