Leuke afsluiting met Daan. Versneld naar huis.

Vissen in de haven van Preveza.

 Door alle drukte is het schrijven van het blog erbij ingeschoten. Maar eerst terugkijken naar de laatste dagen met Daan. We zijn op vrijdagmiddag met de auto nog naar de baai bij het Lefkas kanaal gegaan om te kijken of we nog een hoorn of een skelethoofdje konden vinden. Daan vindt een mooie hoorn en die gaat mee naar huis. Dan via een mooi weggetje naar Vonitsa waar de “drunkenmussels” werden gegeten. Aan één portie hadden de heren meer dan genoeg. Helaas was de autosleutel van Ton niet meer te vinden bij het uitstappen, dus toch terug naar de baai en kijken of hij niet naast de auto was gevallen. Niets te vinden, dan maar terug naar de boot. Ton gaat rijden en ziet de sleutel boven op het dashboard in een hoekje liggen en zegt dat hij zal trakteren in Lefkas! Zo gezegd zo gedaan en bij een café wordt van een crêpe met ijs en chocolade, een ijscoupe en voor mij Griekse yoghurt en honing genoten. Zaterdagochtend, 27 oktober, vroeg het bed uit, omdat Daan teruggaat. Op het vliegveld verloopt de overdracht zonder problemen. De vlucht ging volgens Daan ook goed.

Dan terug op de boot maken we plannen om alles voor 5 maanden op orde te brengen. We denken genoeg tijd te hebben, want op 2 november ’s avonds gaat de boot naar Ancona. De lijnen was ik in de wasmachine, sinds jaren zijn ze niet meer zo schoon geweest en het is een hoop werk minder. Zondag worden we door Saskia gebeld, dat Cees, de vader van Paul, een hartinfarct heeft gehad en de toestand kritiek is. Het is een hele schrik en houdt ons erg bezig. Maandag is hij overleden. Dat maakt dat we eerder naar huis moeten. Gelukkig regelt de Greekferries Club een overtocht op woensdag (handig dat zij het doen) en werken wij de resterende dagen hard om alles op orde te hebben.

Woensdagavond gaan we de ferry op, varen de hele nacht en donderdag tot 16.30 uur. Bij aankomst regent het en is het een stuk kouder dan we gewend zijn. Warme kleren zijn dan zeer gewenst. Naar Bologna gaat het voorspoedig. We hebben weer een prachtig appartement, niet ver van de snelweg. Slapen goed en zijn de volgende dag al om 7.45 uur op weg naar huis.

De weerberichten geven goed weer op en we besluiten via Zwitserland te rijden, dat scheelt vlug bijna 200 kilometer dan helemaal via Frankrijk. In Zwitserland genieten we van het mooie najaarsweer, de mooie besneeuwde bergtoppen en de mooie natuur. Dan via Frankrijk, Luxemburg en België naar Dordrecht. Om 23.45 uur zijn we thuis. Het rijden is erg mee gevallen. Alleen rond de steden is het drukker, we hebben nergens stil gestaan vanwege files of wegwerkzaamheden en concluderen dat het beter en prettiger rijden is dan de autobahn in Duitsland. En zijn heel blij met onze andere auto.

De afgelopen 3 dagen hebben in het kader gestaan van afscheid nemen van Cees, de kinderen een nacht laten logeren en gisteren de ingetogen en mooie crematie.

Vandaag voor het eerst de rust om thuis te zijn en alles eens te laten bezinken. De zeilperiodes 2018 zijn wel heel anders verlopen dan we begin dit jaar gedacht hadden. Toch kijken we er met veel plezier op terug. We hebben veel rust gehad, ook heerlijk gezeild, logeerpartij van Daan, veel gezien van Griekenland en onze tocht met de auto naar Griekenland was heel bijzonder. De problemen met de motor zorgden wel voor een minpunt. Onze tickets voor 2019 zijn al geboekt, vertrek op 3 april 2019 naar Athene. We wensen iedereen een goede feestmaand toe in december en het allerbeste voor 2019. Bedankt voor het lezen van het blog.