vrijdag 6 juli 2018

02 t/m 04 Peloponnesos. 06 Auto weer ingeleverd.


Olympia

Als laatste trip van deze maanden zijn we naar de Peloponnesos geweest. Jaren terug hadden we al vanuit Athene een aantal highlights bezocht, maar nog niet Olympia en Lousios kloof. Na Patras namen we de hoofdweg langs de bovenkant naar Pyrgos, waar de Buono Vista en Sparkle enkele dagen op anker hadden gelegen. De weg was weinig inspirerend, grote vlakte met veel aftakkingen naar de kust. Ton stelde voor om Olympia vandaag te doen en morgen de kloof. Beide op een dag was niet te doen. Zo gezegd zo gedaan. 
Het stadium.
Olympia is bekend van de Olympische spelen. Hier wordt de vlam ontstoken voor de spelen. Tevens is hier het stadium waar al in de 5e eeuw BC spelen werden gehouden. De tribunes, grasstroken, konden 45.000 mensen herbergen. Alleen de jury en officials hadden middenin zitplaatsen. Een ervaring om op deze plek te kunnen zijn. Verder zijn er de restanten van de tempel van Zeus te zien. Evenals gebouwen voor de soldaten en de te ontvangen gasten en de sportschool met slaapruimten. Het buiten terrein is groot en ook hier wordt gerestaureerd zodat je een indruk krijgt hoe het eruit gezien moet hebben.





Appartement rechts boven.


Na het bezoek aan het archeologisch museum zijn we verder gereden op weg 74 naar Kalliani, waar we een Air B&B (Alexia) hadden geboekt. Weer een stuk verderop in de bergen, omdat ons dat aantrok. Kalliani ligt al een stukje in de Lousios kloof, hoog tegen een bergrug. Het is een klein dorpje met 2 supermarktjes waar Ton nog verloren liep om brood te halen. Ons appartement lag bovenaan in het dorp en met behulp van Maria zijn we er terecht gekomen. Een groot appartement, 3 slaapkamers, 4 balkons, een zithoek en ruime keuken. En dat allemaal voor € 86,00 voor 2 dagen. ‘s Avonds waren we blij Olympia al bezocht hadden.

Nu hadden we een hele dag voor de kloof. Die hebben we helemaal rond gereden. In Dimitsana hoorden we van een openlucht museum voor watermolens, helaas dicht op dinsdag. Doen we morgen op weg terug naar de boot.
Lousios rivier

Ook onze wandeling naar het klooster was niet goed gepland. Gesloten tussen 13.00 en 17.00 uur. Dat maar een andere keer. Via kleine weggetjes zijn we de kloof naar beneden ingereden en daar genoten van de prachtige natuur. Wel waren we blij dat er geen tegenliggers kwamen want dan was het toch even puzzelen geweest hoe elkaar te passeren. De wegen waren soms goed, dan weer vol kuilen. In de gehuchten die we passeerden was vaak geen geld om de wegen bij te houden.
Kleine weggetjes beneden in de kloof


Ik merkte op dat de cafeetjes ontbraken, pech voor die mannen die dan niet hun koffie kunnen drinken en elkaar ontmoeten. Dat zullen ze wel ergens anders hebben geregeld. De volgende dag zijn we naar het openlucht museum in Dimitsana gegaan. Er was een molen om wol te wassen en zo te binden, een graanmolen, een molen om kruit te maken. Inventief was de omzetting van de draaibeweging naar een stapbeweging. Dit stampen was nodig bij het maken van kruit. Deze molens waren dus erg druk tijdens de onafhankelijkheidsoorlog. Ook werd uitleg gegeven van het looien van leer dat in deze streek erg bekend was.

Graanmolen
Na de kloof zijn we via binnenwegen naar Patras gereden. We kwamen door een natuurpark waar veel gewandeld kan worden. Opnieuw was het erg rustig, met heel weinig verkeer. Toerisme zag je niet. In Patras is een hele grote Grieks Orthodoxe kerk. Verder is er een stadscentrum met de winkels. In de gidsen staat dat er geen echte bijzonderheden te zien zijn. Na een crêpe gegeten te hebben zijn we via de A5 naar de boot gegaan. Opnieuw zijn we verrast door de prachtige natuur van Griekenland en de rust die je hebt als je niet de geijkte wegen neemt. Een gebied waar we naar terug willen.




 Vandaag heeft Ton de auto terug gebracht. In de 30 dagen hebben we 3500 km. gereden. Petros vroeg wat we allemaal gedaan hadden en keek nog eens extra naar de banden. Gelukkig was alles in orde en beginnen we nu nog aan 14 dagen zonder auto. Even wennen, maar alle reden om met de boot toch nog een weekje wat rond te varen. De wond is dicht en de korst wordt met de dag minder. Het kan nu weer.