Met het laatste te beginnen. Vandaag is het uitgesproken slecht weer, heel veel wind, regen en koud. Buiten loeit de wind door de stagen en schommelen we met de boot op de golfjes die in de haven staan. Het is heel ander weer dan we de afgelopen week hebben gehad. Heerlijk de zon, t-shirt en sommigen al in een korte broek. Je merkt het ook in de marina, er zijn steeds meer bootmensen terug aan het komen en er wordt buiten geklust en wat meer bijgepraat op de pontons. Hier aan boord is dat ook het geval. Bij mij zijn 2 dakraam muggennetten klaar en degene voor de ingang moet nog wat uitgedacht worden. Ton heeft de achter wc onderhanden genomen, nieuw pompstuk met handel en nu nog het gedeelte waar de pot op moet komen.
Vanwege het mooie weer werd zaterdag een barbecue gehouden bij de ingang. Gezellig, maar niet zo druk. Dit mede omdat het pas ’s ochtends op het net werd aangekondigd en dat is wel op erg korte termijn om nog boodschappen te doen en eten klaar te maken. Bij een heerlijk zonnetje was het genieten en ook een gelegenheid om wat bij te praten. ’s Avonds zijn we met Luda en Dave (Amerikanen) naar ons theater gegaan in Ibla. Het was “Dueta, Romanze e Romantiche Arie” gezongen door Renata Campanella de Sopraan, en Riccardo Palazzo de Tenor. Begeleidt door Ivan Mazella de pianist. Vooral de Sopraan was erg goed en kreeg veel applaus. Met 4 toegiften was de sfeer enthousiast te noemen. Na het optreden weer de hapjes met wijn en op onze weg naar buiten sprak de vader van de sopraan ons aan in het Engels. Hij had jaren gewerkt bij de Amerikaanse marine in Catania en sprak goed Engels. Ook een jongere dochter was erbij, studente internationale bedrijfskunde, die ook goed Engels sprak. Het gesprek ging uiteraard eerst over zijn dochter, hij was zelf ook enthousiast over haar optreden en hoopt dat zij meer internationaal mag gaan optreden. Verder vertelde hij dat het voor jongeren in SiciliĆ« moeilijk is om aan werk te komen, er is een groot percentage werkloos. Ook de feestweek van St. Agata, die dit weekend is begonnen passeerde revue. Wij vertelden hem dat we zo onder de indruk waren van de organisatie, geen alcoholische dranken, geen dranghekken en een grote massa mensen. Hij vertelde dat dit altijd zo is geweest, maar dat er toch meer politie op de been is en overal ambulances langs de route staan. Hij vindt het jammer want dat haalt de spontaniteit en de gezamenlijkheid wel een stuk weg.
Zondag wilden we een hike met de Kalura doen, maar hij was volgeboekt. Toen zijn we samen naar Chiaramonte gegaan, een heel oud stadje dat al in de 13e eeuw een Fransicaner klooster had, Het stadje ligt hoog op een berg dat je kunt zien als je van Ragusa naar Catania rijdt. Ik wilde het altijd eens bekijken. In de omgeving kun je goed wandelen, dat staat nog op ons verlanglijstje voor de volgende keer. In de omgeving wordt goede wijn gemaakt. ’s Avonds uit eten met Patrick en Annemie [zeilboot Sparckle] die 3 dagen op de boot zijn om alle vogelpoep weg te poetsen. Op hun ponton vinden de vogeltjes ’s avonds hun rustplek met alle gevolgen van dien. Ze zijn vanavond teruggevlogen naar BelgiĆ«. Er was veel om bij te praten en het komend zeilseizoen gaan we weer gezamenlijk naar Preveza in Griekenland.
Wij hebben nog tot zaterdag de tijd om een en ander af te maken en op te ruimen. Dan gaan we ook naar huis en het eerste oppassen is er dan al, aflossen van de oppas en zondagochtend met de kinderen naar beneden gaan, zodat Paul en Saskia kunnen uitslapen na een feest. We zijn weer meteen in de running. Heerlijk toch!

