Kalura wandeling in Cava Ispica.

Gisteravond heerlijk gegeten bij Gerard en Elly, Umata, die ook weer terug zijn in MdR. Elly had “duveltjes” gemaakt, een recept dat ze van mij had gekregen en altijd weer een succes is. Er was veel bij te praten over de plannen van het zeilseizoen. Zij gaan terug naar Nederland via de Franse kanalen, Maas en verder naar Franeker. Verder de laatste nieuwtjes van MdR mensen, Vanaf maandag starten we weer met de Shibashi. Hopelijk is het een beetje  aangenaam om 8.00 uur ’s ochtends op het strand.
Met Giancarlo, Esther, Wolfgang, Ursula, 4 Zwitsers, Ayline, Turkse, en wij rijden we vandaag om 7.30 uur richting Modica. Het regent als we wakker worden en twijfelen erg of we wel zullen gaan. Maar Giancarlo gaat, het is op dat moment droog!, en zo doen we het allemaal. In Modica drinken we eerst koffie/thee met croissants, wat onze gewoonte is, en sluiten ons dan aan bij de rest van de groep. Er blijkt ook een Ijslander mee te lopen. Zo een internationale groep waar Engels, Duits en Italiaans gesproken werd. Soms van alles door elkaar!

Nanni geeft uitleg.

Het weer is nog steeds niet best, maar met regenjacks, mutsen, handschoenen, paraplu’s start de hike onder leiding van Nanni en Laura. De laatste was een facebook vriendin van Ayline, dus voor haar een verrassend weerzien.
De kloof is speciaal, hij is niet uitgesleten door een rivier, maar ontstaan door de werking van de Afrikaanse en Europese plaat die hier tegen elkaar aanwrijven. Er is nog steeds beweging in de grond, die naar boven wordt opgedrukt. De kloof ontstaat zoals een brood scheurt in het midden tijdens het bakken. De wandeling was gemerkt als een eenvoudige wandeling, maar met het afdalen naar beneden in de kloof en weer naar bovengaan langs de wanden was het regelmatig behoorlijk uitkijken geblazen. Vooral ook door de regen waren de paden glibberig.

Een van de convents.

De kloof is bekend door de rotswoningen in de wanden. Er waren kleine “convents” waar mensen alleen woonden, die de dorpen en steden ontvluchtten. Zij behoorden niet tot bepaalde ordes van monniken. De hike die wij gelopen hebben is het zuidelijk gedeelte, dat volgens Nanni het mooiste is, het is ruw, dicht begroeid met bomen en struiken en weinig bekend bij toeristen. Dat kunnen we alleen maar beamen.

Uitleg door Giovanni

 De lunch werd in de hut van Nanni gehouden. Hij heeft het gebouw en een stuk land erom heen een aantal jaren geleden gekocht voor €10.000 en bouwt het langzaam op tot berghut voor trekkers en wandelaars. Er was voor de lunch gezorgd door Giovanni, die we ook in november bij onze tocht in de Winery hadden ontmoet. Hij kende ons nog! Allerlei streekproducten stonden op tafel die gretig aftrek vonden bij de hongerige en vermoeide deelnemers. De terugweg was wat gemakkelijker, zeker toen de chauffeurs meegenomen werden om de auto’s op te halen. Ze kwamen net op tijd, want het begon te hagelen.

Fossielen zeewormen.

Als afsluiting natuurlijk koffie/thee in een patisserie en we beginnen de Italiaanse gewoonte te leren, staande drinken en dan opstappen. Moe, voldaan en toch driekwart van de tijd zonder regen, ging het bootwaarts. Vanavond onze eerste pizza eten bij Asporto. De anderen blijven op de boot, ze zijn te moe om nog wat te ondernemen.

Grotwoningen.