Marina di Ragusa naar S. Maria di Leuca.

Bloem in verschillende stadia.

Op 6 mei hebben we de trossen los gegooid in de Marina di Ragusa. ’s Ochtends is er altijd sprake van lichte spanning, weer gaan varen, werkt alles wel, fietsen die we nog in de container moeten wegzetten etc. Dit jaar kunnen de fietsen in de Marina achterblijven, het scheelt een hoop ruimte in de voorpunt en zoveel gebruiken we ze onderweg niet. Afscheid nemen en dan uitgezwaaid worden door een aantal live-a-boards is altijd weer leuk.

Gezonken boot in de haven van Leuca.

 Eindelijk zijn we dan de haven uit en moeten toch een stuk opkruisen naar de zuidelijke punt van Sicilië, zitten we meteen weer in het zeilritme. De koers is naar Le Castella op de laars van Italië. Al zeilend en motorzeilend gaan we de eerste nacht in en de 2e dag stellen we onze koers toch iets verder naar Crotone. Het is ’s nachts zo fris dat we het warmteondergoed maar lekker aangetrokken hebben, evenals de 2e nacht.
Om een uur of zeven ’s ochtends zien we dolfijnen even om de boot zwemmen, maar ze hebben het te druk met jagen om bij de boot te blijven spelen. ’s Avonds hebben we een zwerm zwaluwen bij de boot en eentje vliegt naar binnen om een kijkje te nemen. Gelukkig vindt het vogeltje zelf weer de uitgang en hoeven we niets te doen. Ook een gele kwikstaart pauzeert even op de boot. Helaas ben ik te laat om een foto te maken. Zo krijgen we wel vaker gasten die dag.
De 2e nacht slapen we allebei goed en aangekomen bij de kaap om naar Crotone te gaan besluiten we om toch nog naar Leuca door te varen. Op de weerkaarten wordt vanaf woensdag veel wind verwacht en dat willen we voor blijven. Rond 20.00 uur op zondag gaan de landvasten vast aan de steiger. We zijn moe, maar blij met het resultaat. Nu nog 67 mijl te gaan en dan zijn we op Nissos Othonoi, het eerste eilandje van in Griekenland, dat is een dag varen. Het heerlijke van dagen achter elkaar zeilen is dat we eindelijk tot lezen komen, anders is er altijd wel wat anders te doen.


Toch hebben we wel wat probleempjes gehad, bij vertrek werkte de windmeter niet, niet echt nodig, maar de stuurautomaat ook niet en dat is wel vervelend. Gelukkig hebben we een kleine stuurautomaat voor bij de windpilot en die heeft het uitstekend gedaan. Het voordeel hiervan is dat deze stuurautomaat weinig stroom verbruikt en veel rustiger in geluid is. Verder blijkt dat het driekleurenlicht in de mast het af en toe wel en dan weer niet doet. Ton moet dus weer een keer de mast in. Vroeg te kooi.

De mooie voortuin van de villa.

Na een heerlijke nachtrust staan vandaag een aantal zaken te doen op onze lijst: boodschappen doen, kajuit schoonmaken, ankerlier invetten en proberen de stuurautomaat aan de praat te krijgen. Na koffie/thee gedronken te hebben in de heerlijke pasticceria van het stadje, die we nog van september kennen, worden we door een heer des huizes van een villa uit 1850 uitgenodigd om zijn voortuin te bekijken en later ook zijn achtertuin. Het is een familiehuis waar ze in de zomer verblijven. In de voortuin staan allerlei soorten cactussen, niet een is hetzelfde, vele in bloei. Prachtig gewoon. Voor- en achtergevel van het huis zijn gelijk, wat je wel meer ziet bij huizen in Leuca.

Mexicaanse vetplant.

Aan het einde van de dag heeft Ton de technische zaken opgelost, is de kajuit schoon en hebben we weer genoeg voorraad eten om niet te verhongeren. Op naar de Griekse winkeltjes. Onze eerste echte zonnige en warme dag zit er op.