 |
| Een bloemetje onderweg. |
Sinds
vrijdag, 29 januari, zijn we weer aan boord. Even de regen en wind van
Nederland ontvluchten en om aan boord klussen te gaan doen. We reisden samen met
Gerrit en Sophia van de Llano en we zijn maar meteen de loungebar ingegaan voor
het “happy hour”, onderweg hadden we alleen maar water gedronken. De
aansluitingen met de bussen ging heel snel waardoor er geen tijd was om iets
warms te drinken. Het werd een gezellig weerzien met andere liveaboards, maar
we moesten ook nog de boot weer wat inrichten. Toen nog een afzakkertje bij de
Umata, Elly en Gerard, waar ook de Llano mensen zaten, en we waren weer helemaal op de hoogte van het
wel en wee in deze kleine gemeenschap!!
 |
| Uitzicht op het dal |
Zaterdag eerst Shibachi op het strand,
jawel om 8.00 uur, en dan boodschappen doen. Nog deze en gene gesproken en
besloten om vandaag een wandeling met de Kalura te gaan maken. Er ging dit keer
niemand mee vanuit de haven.
Dat hebben
we gedaan. We zijn bij een heel oude vulkaan, de berg Laura, met de bron van
het riviertje de Anapo gaan wandelen. Anapo is het Griekse woord voor een
rivier die gedeeltelijk bovengronds en gedeeltelijk onder de grond stroomt. De
vulkaan is uitgedoofd en vormt samen met o.a. de Etna, Stromboli en de Vesuvius
een kring van vulkanen op het breukvlak van de Afrikaanse en Europese plaat. De
wandeling was op sommige plekken behoorlijk steil en modderig, maar je had
fantastische uitzichten over het gebied.
 |
| Een heel steil pad. |
Opnieuw ontmoetten we weer Italianen
die Engels spraken en zo tijdens het wandelen leer je weer nieuwe dingen over
hun leven, opleidingen, werk etc. Vooral de jonge mensen, die er veel zijn,
spreken Engels. Moe en voldaan zijn we weer naar de boot gegaan en ik ben
meteen gestart met het blog. De kop is er weer vanaf.
 |
| Riviertje Anapo |
