Carloforte en een wandeling naar Punta delle Oche (zwanen).

Vele trappen in het stadje.

Na een rustig uitgebreid ontbijt ruimen we de boot op en lopen de stad is om vers brood te halen. De bakkers waren dicht, maar een klein supermarktje is open en verkoopt heerlijk brood zoals we bij de lunch merken.
Van onze Duitse buren van de Vera, Michael en Britta horen we dat een wandeling naar Punta delle Oche zeer de moeite waard is. Dus goede wandelschoenen aan, flesjes water en nog speciaal brood mee voor onderweg en dan door het stadje de weg naar boven zien te vinden.
Dat lukt vrij vlug en naarmate we verder van de bebouwing komen wordt het rustiger met auto’s en scooters om tenslotte helemaal alleen op pad te zijn.

Punta delle Oche is een oud vulkanisch gebied waar de lava stroom nog goed te zien is. Steile kliffen lopen zo de zee in en er schijnt ook een grot te zijn, die alleen vanaf het water te bekijken is. Hier en daar staan wat huizen, vaak vakantie woningen zover als wij het kunnen bekijken.

Punta delle Oche, lava gronden.

Op de terugweg gaan we over het hoogste punt van het eiland, Guardia dei Mori 211 meter, en hebben een prachtig uitzicht over de grote zoutwinning van het eiland. Bij het hotel-restaurant was geen water te krijgen en dat was even een tegenvaller. Het restaurant was gesloten en de werklui mochten ons niets geven. Dan maar in de stad wat gebruiken.
Na ruim 4 uur wandelen is een ijsje welkom en koud biertje en water heerlijk. Het eiland is liefelijk, typische Middellandse Zee begroeiing met lage groene struiken en dennenbomen.

Schakeringen in groen.

Eind van de middag feliciteren we Paul, onze schoonzoon, die morgen jarig is. We zien de hele familie thuis via skype. Daan heeft zijn eerste voetbal wedstrijd gehad en alles gewonnen zoals hij ons trots vertelt. De meisjes zien er goed uit en dat doet goed.