Marina di Ragusa. Een bezoek aan Ragusa.

Wanddecoratie.

Vandaag zijn we met de bus naar Ragusa gegaan. Het is ongeveer 23 minuten meer het binnenland in. Helaas heb ik mijn fototoestel vergeten en dus geen foto’s van deze mooie en bijzondere stad. Een reden om de komende tijd er nog een keer naar toe te gaan en dan de prachtige kerken en vergezichten vast te leggen. Bovendien willen we het archeologisch museum nog bezoeken dat de moeite waard is en meer tijd besteden aan de kerken en paleizen.

Ragusa bestaat uit 2 gedeelten: Ragusa Superiore en Ragusa Ibla, het oude gedeelte. In 1926 zijn ze samengevoegd en sinds 2002 staat de stad op de Werelderfgoedlijst. Na de aardbeving van 1693 is de stad opnieuw opgebouwd met heel veel Barok gebouwen, kerken en paleizen. Je kunt je hart ophalen aan de ornamenten, engelen, zuilen etc.
Kenmerkend voor Ragusa Superiore zijn de rechte straten, alles loopt precies parallel aan elkaar. Dit in tegenstelling met Ragusa Ibla waar je heel veel kleine straatjes hebt, heel veel trappen en hoekjes. Uiteraard zijn de kerken goed vertegenwoordigd, veel barok stijl, maar ook een zeer oud kerkje met een planken plafond met daarop beschildering, gedeeltelijk nog in redelijke staat.
De stad is gebouwd op verschillende bergen met een vrij steil dal tussen de 2 gedeelten. Je loopt ongeveer 250 trappen om van het ene gedeelte naar het andere te komen. Al lunchend in het park ontdekten we een hele donkere lucht en zijn zo vlug mogelijk terug gegaan naar het centrum van Ibla om het treintje te halen die ons naar Superiore zou brengen.
Het treintje was echter al weg en plotseling werd het koud, ging het heel hard waaien en regenen. Met alle toeristen zijn we een cafeetje in gevlucht. De parasols, tentjes, tafels en stoelen vlogen door de lucht. Compleet noodweer.
Na een uur zijn we in de regen toch richting de bus gelopen in Superiore om terug te gaan naar de boot. We wisten dat rond 5 uur daar ook de regen verwacht werd en dan wilden we aan boord zijn.

Aangekomen in Marina di Ragusa zagen we dat het ook daar hard gewaaid en geregend moest hebben. De brandweer was een omgewaaide lantaarnpaal aan het opruimen. Bij de boot gekomen hoorden we dat er 60 knopen wind over de haven was gekomen, maar de Lunde lag er keurig bij. Gelukkig was het zonnepaneel op het stokje blijven staan, maar Ton heeft het meteen goed vast gezet.
We hebben geluk gehad, trouwens ’s ochtends al. Ton had zijn rugzak in de bus laten liggen en kon hem nog net op tijd terughalen!!!

Overigens nog een goed nieuwtje: de dynamo is gemaakt. Bij de diodebrug was een gesoldeerde diode los getrild waardoor er geen verbinding meer gemaakt werd. Een heel klein dingetje met heel veel gevolgen en ongemak. Ik ben uiteraard erg trots op Ton dat hij dit weer gemaakt heeft. Technisch inzicht en geduld is vaak een schone zaak aan boord.