11-09-2014 Lunde drijft weer en heel duffe pech.
Een dag (woensdag) eerder dan, min of meer afgesproken, werden we in het water gelaten. De kraan was nog niet helemaal klaar, beschermhekken voor de banden en de staanplaats van de bediener werden nog geel geverfd, maar hij functioneerde verder prima. Je denkt dat alles dan echt gereed is, maar op het laatst is het altijd even stressen. Aan de steiger liggen is weer heerlijk en geeft het gevoel in een boot te huizen. We gaan meteen door met het grootzeil erop te doen en dan naar het stadje om onze fourage aan te vullen. De koelkast werkt weer en eten voor een aantal dagen inkopen is mogelijk. De laatste 2 weken haalden we ijsblokjes en hielden zo vleeswaren en melkproducten koel. Werkte prima, maar als er vlees bij het avondeten op het menu stond werd dat aan het einde van de dag gehaald. Ik heb heel wat kilometertjes fietsen erop zitten, want ’s ochtends wilden we ook graag vers brood hebben.
Vandaag waren we al vroeg aan de slag, eerst de hi-aspect erop gezet voordat het zou gaan waaien, want bij het hijsen komt hij voluit te staan. Inderdaad ging het vanaf 10 uur behoorlijk waaien.
Toen in het grootzeil de zeillatten nog doen en de draadjes van de Dutchman (een systeem dat zorgt dat het zeil netjes vouwt als je het gaat strijken). En toen viel er een bitje op ons zonnepaneel, precies met het puntje naar beneden. Een heel geknispel van gebroken glas was te horen en dat was het einde van het paneel! We hebben behoorlijk gebaald, want het zonnepaneel werkte perfect en we waren er erg blij mee. Een onderwerp voor de wintermaanden om over na te denken hoe we een nieuwe gaan plaatsen.
Als afsluiting van ons verblijf in Bosa zijn we ’s avonds bij pizzeria Paradise weer een heerlijke pizza gaan eten. De kok bediende ons en sprak goed Duits vanwege zijn 10 jarig verblijf in Duitsland. Een gelegenheid die we anderen zeker aanraden. Dat hebben we ook aan 2 vriendinnen ( Miranda en Brenda) gedaan die in de buurt in een hotel zaten. Zij kwamen dinsdag koffie drinken en waren zeer geïnteresseerd in alles wat met de boot de maken had.
Maria, mijn zus, is jarig en we hebben haar via de skype gefeliciteerd en gezellig bij gepraat. Foto's komen later.
Een dag (woensdag) eerder dan, min of meer afgesproken, werden we in het water gelaten. De kraan was nog niet helemaal klaar, beschermhekken voor de banden en de staanplaats van de bediener werden nog geel geverfd, maar hij functioneerde verder prima. Je denkt dat alles dan echt gereed is, maar op het laatst is het altijd even stressen. Aan de steiger liggen is weer heerlijk en geeft het gevoel in een boot te huizen. We gaan meteen door met het grootzeil erop te doen en dan naar het stadje om onze fourage aan te vullen. De koelkast werkt weer en eten voor een aantal dagen inkopen is mogelijk. De laatste 2 weken haalden we ijsblokjes en hielden zo vleeswaren en melkproducten koel. Werkte prima, maar als er vlees bij het avondeten op het menu stond werd dat aan het einde van de dag gehaald. Ik heb heel wat kilometertjes fietsen erop zitten, want ’s ochtends wilden we ook graag vers brood hebben.
Vandaag waren we al vroeg aan de slag, eerst de hi-aspect erop gezet voordat het zou gaan waaien, want bij het hijsen komt hij voluit te staan. Inderdaad ging het vanaf 10 uur behoorlijk waaien.
Toen in het grootzeil de zeillatten nog doen en de draadjes van de Dutchman (een systeem dat zorgt dat het zeil netjes vouwt als je het gaat strijken). En toen viel er een bitje op ons zonnepaneel, precies met het puntje naar beneden. Een heel geknispel van gebroken glas was te horen en dat was het einde van het paneel! We hebben behoorlijk gebaald, want het zonnepaneel werkte perfect en we waren er erg blij mee. Een onderwerp voor de wintermaanden om over na te denken hoe we een nieuwe gaan plaatsen.
Maria, mijn zus, is jarig en we hebben haar via de skype gefeliciteerd en gezellig bij gepraat. Foto's komen later.
