Port St. Florent naar L’Ile Rousse.

Ondanks dat we geen internet hebben, probeer ik toch te blijven schrijven in de hoop dat het ergens gaat lukken ze op het blog te krijgen. Gisteravond hebben we een poging gewaagd bij een wifi café, maar het wilde niet lukken. Pech gehad volgens de ober, is dit de zogenaamde “Franse slag”? Ook niet door een Nederlandse vakantieganger die via zijn smartphone wel verbinding had. We hadden wel ven via “orange” een verbinding, verbonden aan de hotspots van Skype, maar iets op het blog te plaatsen was teveel gevraagd.

Een nachtje in een haven liggen is na bijna 2 weken op anker, wel even prettig. Water bijvullen, accu’s opladen, alle electrische apparaten opladen en ’s avonds een wandeling maken heeft ook wel wat. Vanochtend ook nog vlug de was gedaan, altijd makkelijker dan met zoutwater en naspoelen met zoetwater. Dan nog de dieseltank bijgevuld en de jerrycans, zodat we er weer tegen kunnen de komende weken.

Uitzicht op ankerplek L'Ile Rousse.

We hadden ons voorbereid op weer een dag motoren, maar tot onze grote vreugde werd het een dag fantastisch zeilen. Tot vlak bij onze ankerplek bij L’Ile Rousse stonden de zeilen op en het anker is uit gegooid bij het strand op mooi zandgrond. Onderweg zijn we, volgens de boekjes,  het mooiste strand van Corsica gepasseerd, Plage de Saleccia, waar de turquoise kleur van het water op de daar gelegen boten werd weerkaatst. Heel wit zandstrand en dus een prachtige kleur van het water. Ook zijn we hoge bergen gepasseerd waar nog resten sneeuw op te zien waren. Op onze heenweg naar Rome hadden we ook bergen met sneeuw gezien, maar niet verwacht dat de sneeuw er nu nog zou liggen. Ook dat staat in onze boekjes over Corsica.