woensdag 14 mei 2014

Bezoek aan het Vaticaan.

Dinsdag schoonmaak- en klusdag vanwege het weer. Het regende af en toe en de boot had binnen ook een beurt nodig. We vonden het prima om even een pas op de plaats te maken.
St. Pietersplein.

Vandaag op tijd naar Rome. Bij het Vaticaan aangekomen was het erg druk. Op woensdagochtend komt de Paus op het plein en dat geeft extra drukte. Om 13.00 uur mochten de mensen weer het plein op en toevalligerwijs stonden we niet zo gek bij een toegangshek om redelijk snel met de meute naar de St. Pieter te komen. Bij de kerk kwamen emoties los, nu stond ik er een keer zelf en kon alles met eigen ogen bekijken. Heel  indrukwekkend!
Ik had gelezen dat een bezoek aan de koepel van de St. Pieter een aanrader  was, prachtig gezicht op het interieur van de kerk en nog hoger op Rome en omgeving. De lift nemen scheelt 200 trappen en dan blijven er nog 326 over. Het ging goed en ik had nog adem over. Het uitzicht op het interieur is een belevenis.
Gedeelte van de koepel.
Er staat een hoog, stevig hek op de galerij en beneden  zie je allemaal kleine mensen rond lopen. Dat geeft meteen de hoogt aan van waar je staat. (Let op: Er is een apart foto album over Rome gemaakt, deze staat onder het album: 2014 Bosa en verder).


Uitzicht vanaf de St. Pieter.
Op de hoogste galerij buiten, weer met een hoog en stevig hek, heb je inderdaad een prachtig uitzicht over Rome. Je kunt kenmerkende gebouwen en kerken zien, het vele groen dat er in de stad is en de wijdsheid van de omgeving. Geen greintje spijt dat we deze klim gedaan hebben.
Vanuit de lift kom je meteen in de kerk, een prachtig mooie en imponerende ervaring. Al die grote beelden, schilderijen, mooie vloeren en natuurlijk middenin het graf van Petrus. Eigenlijk kom je ogen tekort om alles in je op te nemen. Ondanks de drukte hebben we alle gelegenheid gehad om alles goed te bekijken en op ons in te laten werken. Ook hebben we het bijbehorende museum bezocht met zijn vele religieuze attributen.
Moe van alle indrukken zijn we gaan lopen en langs het Nationaal Monument Victor Emanuele II gekomen. Het is goed om het ook van de voorkant te zien en niet alleen de paarden en de engelen. Je kunt je afvragen wat onze huidige heersers doen om zich te vereeuwigen. We bedenken er een aantal, maar weten niet of hun gebouwen/standbeelden ook zolang zullen blijven bestaan en nog bezocht zullen worden. Morgen gaan we weer op stap en bekijken we wat we dan gaan zien. Twee wensen zijn al vervuld.
Paleis Emanuel II.