Van Port Conte naar cala Tramariglio. Een onverwachte logé.

Lunde in cala Tramariglio vanaf een hoge berg.

Vanwege de wind zijn we naar de andere kant van de baai gegaan. Al voor de vijfde keer liggen we bij Tramariglio en deze keer weer aan de boei. We willen kijken of er nog een kleine supermarkt open is in het dorpje, maar in de bar/restaurant die open is, wordt onze hoop de kop ingedrukt. Gesloten vanaf 1 oktober tot volgend jaar mei. Dat wordt dus zelf broodbakken.

Buiten drinken we wat en komen in gesprek met een 27 jarige avontuurlijke Vlaamse theaterman, Simon D’Huyvetter. Hij is een week op de bonnefooi aan het rondtrekken met rugzak, klein tentje en wat eten. Voor de nacht heeft hij nog geen plek bedacht. Hij wil wachten tot het donker is en dan zien waar wat mogelijk is met zijn tent. Het doet ons allebei aan Wouters tochten denken met zijn vrienden op die leeftijd. Maar we geven hem het aanbod een nacht aan boord te komen slapen. Toch ook weer heel wat anders.
Simon neemt het aanbod aan en het wordt een heel gezellige avond. Simon speelt in theater, bewerkt stukken voor toneel, is regisseur en probeert zich zo breed mogelijk te ontwikkelen met zijn 27 jaar. Hij treedt ook wel eens op in Nederland, dus een kans om hem te zien is er zeker.
’s Nachts hebben een stevig onweer met regen en dat maakt het meteen een stuk minder benauwd. Het brood is ook weer goed gelukt, dus genoeg voor het ontbijt.