woensdag 9 oktober 2013

Nog steeds in Porto Pollo.

Ons uitzicht naar het oosten.
Wat doe je als je een heerlijk rustige plek hebt gevonden. Gewoon blijven liggen aan de boei en met de bijboot op stap gaan. Gisteren zijn we naar Porto Pollo gegaan. Er waren opvallend veel Zwitsers, dus even gevraagd hoe dat kwam. Zij hebben vakantie en Sardinië biedt water, strand, bergen en mooi weer. De eerste middag kwamen een stel “Stand up paddlers" langs. Dit is een nieuwe bezigheid: je staat op een brede grote surfplank en met een lange peddel kom je vooruit (Stand_up_paddle_surfing). De Duitse instructrice uit Düsseldorf bleek een Nederlandse vriend, Arjan, te hebben afkomstig uit Maasbracht. Gisteren zagen we hem op het strand evenals zijn ouders. Arjan had met zijn vorige vriendin in Molenbeersel gewoond en kende Stramproy. Hoe klein is de wereld. Zijn ouders waren uit Papendrecht/Hardinxveld-Giessendam afkomstig en woonden al 40 jaar in Maasbracht. Maar moeder vertelde dat zij toch na al die tijd “import” bleven voor de echte Maasbrachters. Dat vond ze wel jammer, want ze zou niet meer terug willen naar haar geboorte streek.

Vandaag zijn we de andere kant opgegaan, naar San Rafael. Een heel mooi dorp, prachtige huizen, heel veel bloeiende bloemen en struiken, maar de supermarkt was al aan de wintertijd begonnen: alleen ’s ochtends nog open. Palau is nu de plaats voor de boodschappen.
Een school kleine visjes op de vlucht voor jagende grote vissen.
Op de terugweg hebben we het resort Serena bekeken, een complex van huizen, appartementen en voorzieningen. Het lag er erg verlaten bij, alleen 1 man zat in een kantoortje. Later zagen we ook nog 1 man bij huisjes lopen. Ook dit resort as de wintertijd in gegaan. Helaas was ik het fototoestel vergeten, want opnieuw  liepen we door een prachtige omgeving met heel veel rots formaties en allemaal groene hellingen. We genieten enorm van de mooie omgeving.