woensdag 16 oktober 2013

Van Isola Caprera naar Maddalena.

De zee bij meer dan 6 bft.
Vroeg zijn we gisterochtend vertrokken van onze boei. Het grootzeil gehesen en toen de lijn los van de boei, heel stil zoals alles in de baai nog stil was. Rond 11.00 leggen we aan in Maddalena waar nog plaats is in de haven. We wilden vroeg aankomen om verzekerd van een plek te zijn vanwege de wind die op woensdag verwacht wordt. Eind van de middag lopen een aantal boten binnen die meer bij de ingang hun plekje krijgen. ’s Middags verkennen we het stadje dat een gezellige en levendige indruk maakt. Overal winkeltjes, restaurantjes en pasticceria’s met allemaal lekkers in overvloed. Het is een echt toeristen stadje. Ook hier zie je weer veel militaire gebouwen. De marine is hier gevestigd met een hoofd gebouw. ’s Avonds hebben we wat regen, maar dat stelt nog niet zoveel voor.
Vanmorgen word ik wakker van het schudden van de boot. De wind gaat aardig te keer. Ik kijk op de windmeter en die laat een dikke 6bft. In de haven zien. Buiten zal het wel meer zijn. Ton maakt een extra lijn op de boot van onze Zwitserse buren vast zodat de punt niet steeds weg gezwiept wordt. Nu zitten we in La Bomboniera, een luxe pasticceria met wifi te genieten van koffie/thee en wat lekkers. De was wordt inmiddels bij de wasserette gedaan. Luxer kun je je het niet voorstellen. Morgen is dit leventje weer afgelopen en gaan we weer rustig ankeren.
Santa Caterina, beschermvrouwe Italiƫ
Vanmiddag nog een lange wandeling gemaakt. We wilden een oude uitzichttoren bekijken, maar dit bleek militair terrein te zijn en verboden gebied. Verder wandelend kwamen we een “oasi Fransesco” tegen, een speelplaats, picknick plaats met kruis en een beeld van Santa Caterina, de patroonheilige van ItaliĆ«. Nog verder lopend was een groot openlucht theater, gelegen in een ommuurde zetting hoog op de berg. Altijd weer leuk om van die onverwachte zaken te zien.
Bij lunchtijd kwam Stefano, Italiaanse zeilinstructeur van een Franse zeilschool, aan boord. Hij wilde van alles over de boot weten en tenslotte enthousiast over het zygrib weerprogramma.
Later in de middag kwam hij terug met een stickje om het programma op zijn computer te zetten. Hij had meteen maar even zijn bemanning (3 mannen en een vrouw) uitgenodigd voor de uitleg van Ton, wel zo gemakkelijk. Straks gaan we bij hen een afzakkertje halen, iets typisch Sardijns. We zijn benieuwd.