 |
| Een niet mensenschuwe hagedis. |
Zoals ik eindigde in mijn vorige verslag met de vraag al of niet verhuizen van boei, wel het werd verhuizen! De Duitsers wilden echt hun boei hebben en niet et risico lopen nog een keer te moeten verkassen. De boei die de volgende dag vrij was, werd verlaten door een Spanjaard, die naar zijn eigen gereserveerde boei kon. Dus wij naar de andere vrije boei en daar hebben we 2 nachten heerlijk aan gelegen. De omgeving is prachtig, de baai ligt heel beschut en het is ’s nachts muis stil en donker. Boten met allemaal het ankerlicht aan maakt het tot een bijzonder schouwspel. Cabrera is het grootste eiland, daarom heen zijn nog wat andere eilanden. Er wordt dan ook gesproken van de Archipielago de Cabrera.
 |
| Welk dier zie je in deze rots. |
Wij hebben 2 dagen gewandeld, een dag naar de Faro de Ensiola (vuurtoren van Ensiola).Aan het begin van de route waren de restanten van een hele oude nederzetting (II-VII eeuw) te zien. Een prachtige wandeling met onderweg heerlijk ruikende oregano struiken en kleine tijmpolletjes. De bergen zijn begroeid met groene struiken en hier en daar wat bomen. Onderweg was het echt stil, iets wat we eigenlijk niet meer kennen. Het uitzicht bij de vuurtoren over de verschillende rotsen en eilanden was indrukwekkend.
Vandaag hebben we nog een Frans monument bekeken, ook Napoleon heeft hier verblijven voor soldaten achtergelaten. Verder was er een botanische tuin bij een museum dat gesloten was. In de tuin waren alle bijzondere struiken en planten van de eilanden bij elkaar gebracht.
 |
| De smalle wenteltrap. |
Daarna het kasteel nog bezocht, dat hoog uittorent boven het eiland. Via een echt wenteltrapje kon je boven op het kasteel komen met weer prachtige uitzichten op de baai en de zee.
Na in de cantina nog wat gedronken te hebben en op internet de mails bekeken en geschreven te hebben kwam er een einde aan dit bijzondere verblijf. We kunnen het iedereen aanraden, alleen het regelen van een boei moet vroeg gebeuren en kost tijd om het precies uit te vinden. De koelkast is behoorlijk leeg, het verse brood op en we willen naar het noorden van het eiland gaan. Dus op het fokje rustig terug naar de baai bij Colònia Sant Jordi. Het is wat onrustig liggen door de swell, maar het zal best wel lukken voor de nacht. De koelkast is weer gevuld, we hebben weer brood en ook onze dagelijks zwemrondjes om de boot zijn uitgevoerd.
 |
| De vuurtoren. |
