Puerto el Espalmador Isla Formentera op anker.

Op de berg de oude stad Ibiza

Gisteren hebben we de baai van Talamanca verlaten. Ik had genoeg eten aan boord gehaald en de wind zou weer gaan veranderen en dus de swell weer toe nemen. Plus verandering is altijd weer goed. Voor de nacht hadden we een achteranker uitgedaan om wat rustiger te liggen. Het werkte prima, totdat de wind ’s ochtends dusdanig veranderde dat er heel veel druk op het achteranker kwam en dit ging krabben. We haalden het binnen, de boot draaide naar de wind en de rust was weer terug.

Op de fok zijn we naar onze huidige ankerplek gezeild, een relaxed tochtje van een paar uurtjes en we liggen werkelijk heerlijk en heel rustig zonder swell!! In een baai met witte stranden, helder water en wat zandduinen, het eiland is in particuliere handen en de eigenaren willen het in zijn natuurlijke habitat laten. Ze hebben de baai op de voorkant van de pilot van de Baleares gezet, helemaal te begrijpen. Natuurlijk lig je dan niet alleen, maar er is plaats genoeg. 

Ton in de schaduw van de bimini

Gisteren en vandaag is het een komen en gaan van jachten en het is altijd weer interessant hoe de mensen een plek zoeken, anker uit gooien en weer hieuwen. Opmerkelijk is dat we gisteravond de muziek bassen uit Ibiza stad hier konden horen. En dan lig je echt bijna 20 kilometer ervan af! Op het eiland zijn we nog niet geweest, de bijboot moet in het water gehesen worden en dat is er nog niet van gekomen. Lezen van een boek en de krant vonden we belangrijker. Ook heeft Ton nog niet gezwommen, terwijl er hier al een aantal mensen in het water zijn geweest. Ik heb nog een klein korstje van de verwondingen en hoop dat dat vlug eraf gaat, zodat ik eindelijk het water in kan gaan en kan zwemmen.

Vanmorgen hadden we Saskia nog aan de lijn. Ze maakt het goed en ziet er naar uit dat ze eind van de volgende week kan stoppen met werken. Ze gaat dan met medisch zwangerschapsverlof en kan dan meer rust nemen. De wiegjes voor de baby’s (op een toegezonden foto) hebben al een plekje gekregen en zo langzamerhand wordt de komst steeds meer duidelijk. Leuk dat we op deze manier toch alles, al is het op afstand, mee maken en op de hoogte blijven van het reilen en zeilen in het gezin.

Een rode volle maan.