Onze diverse bezigheden en wie kent deze kever?

Wie kent deze kever.

Er zijn alweer 5 dagen verstreken en we zijn al 3 weken op de boot. De tijd gaat enorm vlug voorbij, zodanig dat we vanavond aan tafel tegen elkaar zeiden dat we een drukke dag hebben gehad en nauwelijks hebben gezeten. De dagen vullen zich met het op orde brengen van de boot en dat gaat al aardig de goede kant uit. Vanwege het lekkere weer is het heerlijk om er mee bezig te zijn, vooral als je bedenkt dat Ton in deze tijd van het jaar vaak alleen op de boot bezig was met een kachel aan, dikke trui en das om en dan vooral in de boot. Nu zijn we voornamelijk buiten bezig en doen dat in een t-shirt en zelfs een dag in korte broek!! Ondertussen kregen we nog bezoek van Liesbeth en Michael Voogel, kennissen die hier in de buurt wonen en waar Ton in november nog 2 dagen is gaan logeren. Zaterdag is er een uitvoering van het koor van Liesbeth in Tavira. Een reden om deze plaats te gaan bezoeken en naar de uitvoering te gaan. Zondag wordt er carnaval gevierd en dat gaan we in Loulé bekijken. Op veel plaatsen is er geen optocht meer vanwege het stoppen van de gemeentelijke subsidie en hier in Faro schijnt er niet veel gedaan te worden. Onze baas van de werf viert het op dinsdag, dan is hier alles gesloten. Daarna hopen we dan toch het water in te gaan.

Een andere constatering is dat ons tempo en denken redelijk aangepast zijn aan Portugal en de sfeer hier op de werf. Lukt iets vandaag niet, dan is er morgen ook een dag. De “drive” om zo snel mogelijk in het water te komen is wat rustiger geworden. Je moet dat elke keer opnieuw weer opbouwen na een verblijf in Nederland. Na 3 weken op de boot bevalt het ritme van leven ons erg goed. Ook komt het mijn gezondheid ten goede. Een tijd zonder “piepen en hoesten” is een ongekend genot zeker in deze tijd van het jaar.
Zo langzamerhand zien we meer boten bewoond worden met allerlei nationaliteiten. Veel Engelsen, maar ook Zwitsers, Duitsers en Fransen, dus we spreken allerlei talen en dat geeft soms een mixer van allerlei talen door elkaar. De gangbare slogan voor de plannen in de nabije toekomst zijn: “ik plan om naar de Med of de overkant (Carieb) te gaan, maar ik weet niet wanneer ik aan kom”. Het is goed om plannen te maken anders kom je hier niet weg, en dat gebeurt bij redelijk wat boten. Wij willen niet tot die groep gaan behoren. Er zijn nog te veel uitdagingen! Wel is het een goede plek om de winter door te komen, een goede werf, dicht bij het vliegveld en de trein en redelijk goed weer.
Nog even terugkomende op de zigeuners. Zondagochtend waren ze verdwenen. Alleen wat attributen die zij hier bij elkaar gescharreld hadden liggen nog op het terrein. Wellicht tot een volgende familie er weer gebruik van kan maken.

De Uitgebaggerde geul bij zonsondergang.