Oporto en de dag van het toerisme.

De ijzerenbrug over de Duro

Na een heerlijke nachtrust, die we toch een aantal nachten niet gehad hebben, hebben we Oporto bezocht. Eerst nog naar het vliegveld om de sprayhood aan de zeilmaker te geven. Deze heeft op 5 minuten rijden daar vandaan zijn werkplaats, dus prima te doen op weg naar Oporto. Vanuit Póvoa do Varzim rijdt de metro langs de kust naar Oporto. Alleen zaten we vanochtend in de “expresso”, die helaas niet stopte op onze overstap station naar het vliegveld. Wij dus een stuk verder naar een halte waar diverse lijnen komen en waar je kunt overstappen. Weer terug naar de halte voor het vliegveld en tenslotte na 1 ½ uur waren we op het vliegveld. Daar was het gezellig met muziek, dansers en kraampjes met hapjes en uiteraard de port wijnen om te proeven. Het is namelijk wereld toeristendag vandaag, nooit van gehoord. We waren benieuwd of we in de stad er ook nog iets van zouden merken. Helaas was dit niet het geval. Wel kwamen er regelmatig eerstejaars studenten van de universiteit in groepjes al zingend langs, begeleid door ouderejaars in hun zwarte kleding en zwarte capes. Het studiejaar is daar ook begonnen. De oude stad heeft hele mooie gebouwen, nauwe straatjes en huizen met smeedijzeren balkonnetjes. Uiteraard zijn de bruggen over de rivier de Douro trekpleisters. Met de metro weer terug naar de boot, niet nadat we bij het toeristenbureau nog even langs zijn gegaan om informatie over autohuren te vragen. Daar kon Ton opnieuw een glaasje port nemen met wat lekkers van de stad. Ik kreeg een vloerkleed, gemaakt in deze streek.


Ook vrouwen ontspannen zich