Sesimbra naar Sines.

Op ons gemak staan we op en ontbijten, maken brood klaar voor de lunch en kunnen dan op weg naar Sines een langere tocht dan gisteren. Opnieuw kunnen we weer praktisch alles zeilend afleggen, net tussen de buien door die voor en achter ons langs trekken. We zoeken weer de diepere stukken op om minder met netten en potten geconfronteerd te worden. Onderweg worden we getrakteerd op spelende dolfijnen. Deze keer waren ze heel geïnteresseerd in het roerblad van onze windpilot. Ze bleven eer maar naar toe zwemmen, erom gaan en dan weer weg. Het blijft een boeiend gezicht deze dieren te zien bewegen in het water. Sines is een echte haven plaats voor grote vrachtschepen. Er staan olietanks langs de kant en er is een terminal voor containers. Een stuk of 5 vrachtschepen liggen voor anker. Ons voornemen om te ankeren wordt vlug omgezet voor een plaatsje in de haven vanwege de swell. Een Welshman neemt de landvasten aan en maakt de vinger en de steiger voor ons schoon. De meeuwen bevuilen die nogal en dat is natuurlijk vervelend voor de schoenen en de boot. Van Birgit krijgen we e-mail adressen van havens om inlichtingen te vragen en of er plek is om de boot een tijdje op de kant te leggen. Zij heeft dit uitgezocht, weet de prijzen en ook wat de haven te bieden heeft. We liggen vroeg in bed, omdat morgen de wekker om 6.00 afloopt. Het wordt een lange tocht van ongeveer 60 mijl en we willen voor donker op de ankerplek zijn. De ankerplek ligt om de hoek van West Portugal in de Algarve.