Een dagje het binnenland in.

Als afwisseling zijn we gisteren een dagje met de auto de streek boven Pontevedra gaan bekijken. Een kussen mee voor het been, lekker vers brood en water en zoals later blijkt ook heel mooi weer dat we op de boot niet zouden hebben gehad. Bij vertrek zat de baai dicht met mist, maar bij Pontevedra verdween die. Gisteren was wel de dag dat Pontevedra allerlei evenementen had georganiseerd, waardoor doorgaande wegen afgesloten waren, maar geen alternatieve wegen werden aangegeven. We hebben dus heel veel van de stad gezien en ook langs een aantal achteraf weggetjes gereden die zo nauw waren dat er heel goed gestuurd moest worden. Ton is dat wel toevertrouwd. Het achterland is erg mooi, bergachtig, niet toeristisch, kleine gehuchtjes waar hele oude vervallen huizen dicht bij elkaar staan en nieuwe woningen weer tegen aan gebouwd zijn en genoeg mooie wegen om heel rustig over te rijden. Ergens in het “nowhere” stond een auto stil en maakte de bestuurder vogel geluiden. Een adelaar zat op een elektriciteitspaal. Helaas reageerde hij niet op de man. Ook hier zagen we boven op de hoge bergen vele windmolens staan. Galicië doet veel aan deze alternatieve energie, zeker door de ruimte die er voor is.

In Pontevedra zochten we een Mc Donalds (de enige keten waar ik zonder problemen een frietje en hamburger plain over de wereld kan eten), maar die was er niet. Dus op naar de boot achter een hele stoet motoren die dit weekend in Portonovo een happening hebben. De herrie is minder dan de muziek in de andere haven, maar zeker aanwezig. We hebben nog nooit zoveel motoren bij elkaar gezien, ongelofelijk.