Afscheid van Saskia, Paul en Daan (3 1/2 jaar)







 Even het koude water in en laten zien dat je geen watje bent!

 Sinds vrijdagavond slapen we aan boord, zodat we het huis opgeruimd achter kunnen laten. Dit jaar niemand in huis die het kan gebruiken. Ik heb op zaterdag nog een cake gebakken voor het bezoek van zondag. Paul, Sas en Daan komen ’s middags op de boot. ’s Ochtends zijn we nog even thuis geweest om spullen te halen en zijn op tijd terug. Als ze komen is het prachtig weer, zitten heerlijk buiten en ook zij krijgen een vakantie gevoel. Daan gaat heerlijk wat vissen met het visnet op de steiger. Plotseling horen we een kreet en huilen. Zijn visnet is in het water gevallen en gezonken. Groot verdriet. Met de pikhaak wordt geprobeerd het net op te vissen, maar helaas. Er zit voor Ton, als opa, niets anders op dan het water in te gaan. Duikbril op, ligt nu goed bij de hand, en binnen enkele tellen is het visnet gevonden. Daan helemaal gelukkig en natuurlijk onder de indruk van zo’n opa, Ton helemaal gelukkig dat hij zo stoer kan doen naar zijn kleinzoon!

Het visnet is weer gevonden!

Later halen hij en Daan samen chinees. Het duurt wel een tijdje, maar Daan weer helemaal in zijn sas, omdat hij voorin mocht en de weg mocht aanwijzen via de commando’s van de TomTom. Ook hierbij waren zij weer helemaal de vriendjes. Wat zullen we hem, en natuurlijk ook Saskia en Paul, gaan missen de komende maanden.